Twoja grzybowa pięknie pachnie lasem, a w łyżce smakuje płasko? Zanim dosypiesz grzybów, sięgnij po cytrynę. Kilka kropel soku (albo odrobina octu jabłkowego) i trochę sosu sojowego na sam koniec gotowania, do tego majeranek roztarty w dłoniach, i zupa nagle nabiera wyrazu. Tak kończę każdą grzybową z suszonych grzybów.
Dlaczego kilka kropel cytryny zmienia grzybową?
Suszone grzyby dają wywarowi mocny, ziemisty smak. Bez przeciwwagi ta ziemistość szybko robi się monotonna. Zupa wydaje się wtedy ciężka, choć grzybów w niej nie brakuje.
Kwas przełamuje ten efekt. Pobudza kubki smakowe i sprawia, że aromat grzybów wychodzi na pierwszy plan, zamiast się rozmywać. Wystarczy naprawdę odrobina, bo cytryna ma zupę odświeżyć, a nie zakwasić. Jeśli w domu zabraknie cytryny, sprawdzi się ocet jabłkowy w równie małej ilości.
Sos sojowy dokłada swoje: jeszcze mocniej wydobywa smak grzybów. Dlatego dodaję go razem z kwasem, a nie zamiast niego. Wiele osób unika przypraw w grzybowej, bo boi się, że zagłuszą las w garnku. Sama się przekonałam, że jest odwrotnie: dobrze dobrane przyprawy dopiero ten las wydobywają.
Moczenie przez noc i gotowanie w tej samej wodzie
Listopad to dobry moment, żeby przejrzeć słoiki z suszem i zaplanować wigilijną grzybową. Ta zupa zaczyna się dzień wcześniej, bo grzyby potrzebują czasu. Oto, czego potrzebujesz:
- ok. 70 g suszonych grzybów,
- marchew, pietruszkę i seler,
- jedną cebulę, którą przed gotowaniem przypalisz nad palnikiem,
- 4 ziarna ziela angielskiego i parę listków laurowych,
- płaską łyżeczkę majeranku i płaską łyżeczkę tymianku,
- świeżo mielony czarny pieprz, sól i odrobinę sosu sojowego,
- łyżeczkę masła klarowanego,
- śmietanę do zabielenia, 150 ml, tłustszą 30-procentową albo lżejszą 18-procentową,
- cytrynę, z której wyciśniesz zaledwie parę kropel.
- Susz starannie przepłucz pod strumieniem z kranu.
- Przełóż grzyby do miski z zimną wodą i zostaw przynajmniej na parę godzin, a najlepiej do rana. Zmiękną i oddadzą wodzie aromat.
- Nie wylewaj wody z moczenia. Gotujesz w niej zupę, razem z grzybami.
- Do garnka trafiają też obrane warzywa, przypalona cebula, ziele angielskie i listki laurowe.
- Całość ma powoli pyrkać na małym ogniu przez 45–60 minut. Kończysz, gdy grzyby i warzywa zrobią się zupełnie miękkie.
Przyprawy wrzucam dopiero po wyjęciu warzyw
Kolejność ma tu znaczenie. Najpierw wyjmuję z garnka ugotowane warzywa, bo swoje już oddały. Dopiero potem dodaję łyżeczkę masła klarowanego, świeżo mielony pieprz, tymianek i sos sojowy.
Majeranek rozcieram w dłoniach tuż nad garnkiem. Dzięki temu uwalnia więcej aromatu i lepiej przełamuje ciężkość grzybów. Pieprz razem z zielem angielskim, które gotowało się od początku, daje zupie przyjemną, zdecydowaną ostrość. Tymianek pięknie łączy się z leśnym smakiem.
Na koniec wkraplam do garnka odrobinę cytrynowego soku, dosłownie parę kropel. To ostatni ruch przed zabieleniem i właśnie on sprawia, że grzybowa przestaje być płaska.
Jak zabielić grzybową, żeby śmietana się nie zwarzyła?
Zdejmij garnek z ognia albo skręć palnik na minimum. Śmietana wlana prosto do wrzącej zupy łatwo się zwarzy i zostawi grudki.
Dlatego ją hartuję. Do kubka ze śmietaną wlewam chochlę gorącej zupy i energicznie mieszam. Dopiero tak ocieploną śmietanę przelewam do garnka, delikatnie mieszając.
Na koniec próbuję i w razie potrzeby doprawiam solą i pieprzem. Jeśli smak wciąż wydaje się zbyt łagodny, dodaję jeszcze kroplę cytryny. Grzybową podaję z makaronem, grzankami albo kaszą, a w Wigilię nikt przy stole nie pyta już, czemu jest taka bez wyrazu.