Masz w zamrażarce wolne miejsce na jedną noc? Tyle potrzeba, żeby świąteczna konfitura z żurawiny wyszła łagodniejsza. Świeże owoce przed smażeniem mrożę przez noc, bo tracą wtedy dużą część kwasku. Potem wystarczy pomarańcza, pół łyżeczki cynamonu i słoiki, które spokojnie doczekają grudnia.
Po co mrozić żurawinę przed smażeniem?
Żurawina prosto z bazarku jest twarda i mocno cierpka. Noc w zamrażarce zmienia ją bardziej, niż można by się spodziewać. Owoce tracą sporo kwasku, więc gotowa konfitura nie ściąga w ustach i nie trzeba jej przesładzać, żeby dało się ją jeść łyżeczką.
Dlatego żurawinę przebieram i płuczę od razu po zakupach, a potem przesypuję ją do zamrażarki. Rano wyjmuję owoce i zabieram się do gotowania. To jedyny krok, którego nie pomijam, nawet kiedy goni mnie czas.
Na zakupy najlepszy jest właśnie ten moment, kiedy na bazarkach leży już świeża żurawina, a obok pojawiły się pierwsze pomarańcze, które naprawdę mają smak. Konfitura zrobiona teraz ma dość czasu, żeby postać w spiżarni do świąt.
Pomarańcza i pół łyżeczki cynamonu wystarczą
Z pomarańczy biorę sok do gotowania i skórkę, która pachnie cytrusami przez całe smażenie. Ścieram tylko pomarańczową warstwę. Biała część pod spodem nie wnosi do słoika nic dobrego.
Z cynamonem jestem oszczędna. Pół łyżeczki na tę porcję wystarcza, żeby konfitura nabrała korzennego, świątecznego zapachu i wydawała się słodsza, niż jest naprawdę. Ten sam efekt wykorzystują Grecy, którzy dodają szczyptę cynamonu nawet do sosu pomidorowego. Na start nie dosypuję więcej, bo na pierwszym planie ma zostać żurawina.
Przepis na konfiturę z żurawiny z pomarańczą
- 600 g świeżej żurawiny, przemrożonej przez noc
- 1 pomarańcza (otarta skórka i wyciśnięty sok)
- 1/2 łyżeczki mielonego cynamonu
- cukier, tyle, żeby złagodzić cierpkość, ale nie zabić smaku owoców
- Przebierz żurawinę, opłucz ją i zamroź na noc.
- Dokładnie umyj pomarańczę. Zetrzyj samą pomarańczową skórkę, bez białej warstwy, i wyciśnij sok.
- Do garnka z grubym dnem wsyp żurawinę, dodaj cukier, sok, skórkę i cynamon. Zagotuj.
- Gotuj na średnim ogniu przez 30–40 minut, często mieszając, aż masa zacznie gęstnieć.
- Gorącą konfiturę przełóż do wyparzonych słoików i mocno zakręć.
Jak poznać, że konfitura jest gotowa?
Najłatwiej przesadzić z gotowaniem i czekać, aż w garnku zrobi się gęsta jak gotowy dżem. Po ostudzeniu konfitura wyraźnie tężeje, więc zdejmuję ją z ognia wtedy, gdy masa dopiero zaczyna gęstnieć. Jeśli przetrzymam ją dłużej, w słoiku robi się zbyt zwarta, żeby ładnie się rozsmarowywała.
Pomaga mi zimny talerzyk. Kapię na niego odrobinę konfitury, odczekuję chwilę i patrzę, czy kropla trzyma kształt. Tak mniej więcej będzie wyglądać zawartość słoika po wystygnięciu.
Pod koniec gotowania nie odchodzę od kuchenki. Gęstniejąca masa łatwo przywiera do dna, dlatego mieszam coraz częściej i pilnuję, żeby ogień nie był za duży. Gruby spód garnka bardzo tu pomaga.
Do czego odłożyć słoik na święta
Jeden słoik od razu zostawiam do bieżącego jedzenia, resztę chowam, bo inaczej nie przetrwałaby do grudnia. Na co dzień konfitura ląduje na chlebie z masłem albo z twarożkiem, a łyżeczkę dodaję do owsianki, kiedy ta jest już ugotowana.
Odłożone słoiki mają w święta konkretne zadania:
- piernik: przekładam nią korzenne ciasto, a kwaskowa żurawina świetnie je równoważy,
- sernik: kilka łyżek obok porcji ciasta,
- pieczone mięso: konfitura jako dodatek do świątecznej pieczeni,
- panierowany camembert: na ciepło, z łyżką żurawiny obok,
- drobne słodkości: kruche ciasteczka sklejane po dwa, nadziewane muffinki, gofry, racuchy i naleśniki z serem.
